’Migraine, tandpijn en Duitse ommekeer’ – Reisverhaal Mallorca

Reisverhaal Mallorca – ‘Migraine, tandpijn en Duitse ommekeer’

Van Spaanse palmbomen, uitgestrekte boulevards en culturele hoogstandjes naar een migraineaanval, een ontstoken tand en het verkeerde, Duitse vliegveld. Hoe komen wij hierin terecht? Slechts in paar uur maakt ons ontspannen vakantiegevoel ruimte voor chaos en crisis op het vliegveld van ‘Palma de Mallorca’. Lees er meer over in dit reisverhaal over Mallorca…..

’Migraine, tandpijn en Duitse ommekeer’ – Reisverhaal Mallorca

Spanning op het vliegveld van Mallorca

Je kent dat gevoel vast wel; je staat wéér in de verkeerde rij te wachten op je beurt. Dit gevoel bekruipt ons wanneer we met de kids in de rij staan om in te checken voor onze avondvlucht van Mallorca naar Düsseldorf. In dit geval worden de rijen naast ons ook niet korter en dat zorgt na een halfuur voor onrust. Papa’s van gezinnen halen verhaal bij diverse personeelsleden, maar het blijft angstvallig stil. Na enkele minuten verschijnt er resoluut een bruut, rood kruis op het scherm waarop de vlucht staat aangegeven. De vlucht wordt per direct geannuleerd zonder duidelijke reden.

De hordes gezinnen overvalt een gevoel van verbazing en lichte paniek. Het komend uur gaan ook de mama´s van de gezinnen op zoek naar antwoorden. Er gebeurt helemaal niets. Tot op de dag van vandaag weten wij niet waarom op die betreffende avond onze vlucht is geannuleerd. Maikel heeft het tafereel geobserveerd en vertrekt, zonder iets te zeggen, op missie. Enkele minuten later haalt hij Qian op om zijn sentimentele verhaal kracht bij te zetten. De steward luistert geduldig, wenkt naar mij en Fayenne en neemt ons mee naar een ander toestel. Ook dat is voor mij tot op de dag van vandaag een raadsel; waarom wij de laatste vier plekken in een ander vliegtuig hebben gekregen.

’Migraine, tandpijn en Duitse ommekeer’ – Reisverhaal Mallorca

En dan worden onze kids doodziek…..

Wanneer Maikel en ik denken dat de terugreis gered is, wordt zowel Fayenne als Qian steeds stiller. Het wachten op het vliegtuig lijkt eindeloos te duren, Fayenne ziet zo wit als sneeuw en Qian wrijft constant over zijn linkerwang. Twee uur later hangen we in de lucht. We kunnen niet naast elkaar zitten en iedere keer wanneer ik achterom kijk, kijk ik in het bezorgde gezicht van Maikel. 

We hebben het gezicht van Fayenne bedekt met zwarte t-shirts om zoveel mogelijk licht tegen te houden en ze hangt jammerend tegen Maikels rechterschouder aan. Aan de linkerkant hangt Qian met een icepack tegen Maikel aan, net zo beroerd als zijn zus. Ik tel de minuten af en wacht ongeduldig op het signaal van de piloot dat we in Düsseldorf zijn…..

’Migraine, tandpijn en Duitse ommekeer’ – Reisverhaal Mallorca

De piloot verandert de bestemming…..

De piloot meldt zich inderdaad enige tijd later, maar dan met een andere mededeling. Het komt hier op neer: ‘Beste passagiers, we hebben zojuist van collega’s vernomen dat Düsseldorf Airport reeds gesloten is vanwege het late tijdstip. We zullen daarom op Münster Airport landen. Excuses voor het ongemak.’ 

Ik durf bijna niet achterom te kijken. Qian en Fayenne krijgen de boodschap niet mee en Maikel haalt machteloos zijn schouders op. We beseffen ons direct dat ik mijn vader niet kan inseinen door te rijden naar een ander vliegveld, 150 km verderop, dus hij zal, tevergeefs, staan te wachten in Düsseldorf.

Wanneer we, midden in de nacht, landen op Münster Airport is Fayenne beroerder dan ooit. Maikel regelt de bagage en ik zoek een bankje waarop Fayenne kan liggen totdat mijn vader er is. Qian herhaalt constant dezelfde zin, misschien wel meer voor zichzelf dan voor ons: ‘Hans komt ons gewoon ophalen, dat weet ik zeker.’ Wanneer alle passagiers zich, behoorlijk geïrriteerd, hebben verspreid over taxi’s, bussen en auto’s, wordt het stil op Münster Airport.

’Migraine, tandpijn en Duitse ommekeer’ – Reisverhaal Mallorca

Een onvergetelijke ervaring

Wanneer we denken dat Fayenne niet meer aanspreekbaar is omdat de migraine een piek bereikt, komt ze overeind. Maikel is net naar het toilet en ik zie direct dat ze moet spugen. Het toilet is zeker 50 meter verderop en dat haalt ze niet meer. Een sliert van een goede 30 meter aan braaksel tekent over de witte tegelvloer van het airport. Ik loop met haar mee, zo goed en kwaad als dat lukt, en probeer haar te ondersteunen. 

Ik roep nog dingen als ‘laat maar gaan schat’, ‘kun je niks aan doen’ en ‘komt allemaal goed’, waar ze me later nog vaak mee zal plagen. Maikel loopt inmiddels met natte doekjes achter ons aan en veegt de boel schoon waar mogelijk. Later zal blijken dat mijn vader, in alle haast om zijn zieke bonus kleinkinderen te verlichten, twee verkeersboetes heeft gereden met een totaalbedrag van € 340,00. Wat een tafereel en wat een avond. Eentje om nooit meer te vergeten.

Iedere keer dat we terugblikken op onze trip naar Mallorca, komt eerst de terugreis uitgebreid ter sprake en dan de rest van onze vakantie. Onze kids beschouwen het als een groot avontuur waar we ons met z’n vieren doorheen hebben gebeiteld. Een verhaal voor in onze reisboeken; en zo is het maar net!

’Migraine, tandpijn en Duitse ommekeer’ – Reisverhaal Mallorca

Op zoek naar tips voor reizen met kinderen in Mallorca? Klik dan hier!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.