Reisverhaal Italië – ´Als een echte Italiaan´

Reisverhaal Italië – ´Als een echte Italiaan´

Ondanks dat er niets zo prachtig is als Thaise rijstvelden, Afrikaanse olifanten en de Zuid-Amerikaanse jungle, is er maar één plek die daar tegen op kan: Italië. En hiervan wil ik mijn andere helft graag overtuigen; dit wordt mijn missie wanneer we samen een rondreis maken van Noord-Italië naar Toscane. Naar Italië gaan is voor mij thuiskomen.

Reisverhaal Italië – ´Als een echte Italiaan´

Italiaanse rituelen en cultuur

Als we de grens overgaan in Oostenrijk, herhaal ik mijn jeugdritueel. We begroeten de douane met ‘ciao’ en we laten Laura Pausini maximaal uit de boxen knallen. Heerlijk! De bergen zijn mooier dan toen we nog in Oostenrijk waren, de zon lacht ons tegemoet en ik ben thuis. De komende dagen zal ik Maikel uitleggen dat Italianen ‘ontbijten’ met een espresso en waarom zij deze staand drinken. Ik vertel hem dat je pasta carbonara hoort te maken met enkel de dooier van een ei en spekjes en dat dit maar weer eens aantoont dat Italianen, in tegenstelling tot Nederlanders, wars zijn van te veel saus op de pasta.

Ik wijs naar Italianen die elkaar begroeten met twee kussen en nooit met drie, zoals wij dat doen. Vanaf het tijdstip na de siësta, zo rond 16.00 uur, begroet je elkaar met ‘goedenavond’. Roep je dan nog steeds ‘goedemiddag’, val je direct door de mand als toerist. Pizza eet je met je handen en pasta wordt nooit gesneden, maar creatief opgerold om de vork. Een Italiaanse kerk betreed je altijd met bedekte schouderbladen en je maakt nooit grapjes over de maffia.

Reisverhaal Italië – ´Als een echte Italiaan´

Siena bezoeken tijdens een vakantie in Italië

Vandaag gaan we naar Siena. Siena’s beroemdste plein is het ‘Palazzo Pubblico’ aan het Piazza del Campo en ik heb als kind en puber deze stad al een aantal keer bezocht. Ik ben van plan Maikel volop te vertellen over de spectaculaire paardenrennen die hier worden georganiseerd voor de zeventien stadswijken. Over de ‘Torre del Mangia’, de ‘Duomo di Siena’ en de ‘Fonte Gaia’. Ik heb mijn mooiste jurk aan getrokken voor vandaag en ik voel regendruppels op mijn blote schouders. Binnen 5 minuten staat het mooiste plein van Toscane blank en ik zie mijn missie van de dag verdrinken.

Reisverhaal Italië – ´Als een echte Italiaan´

Een kleine, sfeervolle pizzeria in Siena

We rennen, met een Italiaanse krant boven ons hoofd, naar een uithoek van het plein. De lucht is donker en grauw en we gebruiken het afdakje van deze pizzeria om te schuilen. We checken de app van Buienradar en vrij snel wordt duidelijk dat de zon zich de komende uren niet meer zal laten zien. Maikel laat zich niet uit het veld slaan en begint in zijn eigen mix van Engels-Italiaans de praten tegen ‘Mario’ de pizzabakker.

Ik draai me om en zie nu pas waar we terecht zijn gekomen. Het tentje is mega klein, maar de pizzaoven is mega groot. Mario en Fabio, dat rijmt, zijn samen hard aan het werk om de lekkerste, verse pizza’s te bakken. Inmiddels weten Mario, Fabio en de andere 5 Italianen in de mini pizzeria dat ik groot fan ben van Laura Pausini.

Reisverhaal Italië – ´Als een echte Italiaan´

Als een echte Italiaan

De regen houdt aan en Fabio droogt mijn haren galant af met een geblokte theedoek. Mario belooft voor ons de lekkerste pizza margherita te maken en later blijkt dat hij daar geen woord van heeft gelogen. Er wordt een karaf met wijn op de toonbank gezet en mijn humeur wordt steeds zonniger. We praten honderduit over Laura Pausini, de wijn, de pizza, de gewoonten van Italianen en ik begin steeds meer het gevoel te krijgen dat mijn missie toch geslaagd is!

Reisverhaal Italië – ´Als een echte Italiaan´

Op zoek naar tips over reizen met kinderen naar Cinque Terre? Klik dan hier!

4 thoughts on “Reisverhaal Italië – ´Als een echte Italiaan´”

  1. Jammer dat je schrijft dat je pizza niet met je handen eet hetgeen dus WEL zo is. De bakermat van de pizza is in Napels waar ze alleen maar de pizza eten met de handen. De oorsprong is namelijk dat de pizza van origine ‘ streetfood ‘ is en met op straat echt geen bestek hadden. Echter hoe noordelijker men gaat in Italië vertelt met het fabeltje van het niet eten met de handen. Het is een kunst om pizza fritti met je handen te eten ! Verder je verhaal over Siena is alleen de toeristische zaken die iedereen kent als de Palio en haar plein. Het is juist mooier om te vertellen over de verborgen stad onder Siena met haar eeuwenoude waterberging systemen welke nu nog steeds functioneren.

    1. Thanks voor je reactie en nog meer bedankt voor je aanvulling op het wel of niet met je handen eten van pizza! Ik ken natuurlijk de oorsprong van de pizza. Echter werden wij meerdere keren ‘gecorrigeerd’ tijdens onze reis in het noorden, zoals je ook al schetst. Nogmaals dank voor je aanvulling! Verder zijn onze reisverhalen onze eigen, echte ervaringen met soms een kleine, fantasierijke twist. Wanneer het artikel over Toscane af is waarin we tips geven, zal ik jouw input zeker meenemen. Fijn, zo’n oplettende lezer. Grazie mille!

  2. Leuk dat je zo fan bent van Italie ! Doch pasta eet je nooit maar dan ook nooit met een lepel !!! Alleen met een vork ! Net zoals de manier van eten van pizza afhangt van de Italiaanse regio waar je je bevindt, hangt ook het tijdstip af van buona sera zeggen. Zelf woon ik al 22 jaar in le Marche en zegen ze hier buona sera al na het middageten ! In het noorden is dat inderdaad tegen 16 uur… Italie is nu enmaal een heel groot land en pas vanaf 1861 één land. Daarvoor bestond Italie niet en waren de regio’s republieken of koninkrijken enz… Daarom zijn ook nu nog alle regio’s zo verschillend van elkaar ! Geniet nog van je mooie Italie reis. Isabelle

    1. Dank voor deze les ‘Italiaanse kennis’. Ik heb het e.e.a. aangepast! Fijn wanneer lezers zo oplettend zijn. Grazie mille :).

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.