´Compleet overrompeld door Italiaanse Vespa´

Mijn 32e verjaardag staat voor de deur. Net als de verjaardagen van mijn ouders en zusje. Wij zijn alle vier jarig in drie dagen in september en ik sluit jaarlijks de verjaardagsweek af. Wanneer je als kind hoort dat visite al twee keer is geweest en de derde keer, mijn verjaardag, overslaat, krijg je een hekel aan je verjaardag. Ik kom als laatste en door al onze festiviteiten door de week heen, zijn vrienden en familie een beetje ´verjaardagsmoe´ geworden. En daarom ik ook…..

Wanneer je een hekel hebt aan je verjaardag, kun je dat in mijn ogen oplossen door deze in Italië te vieren. Geen verplichtingen, geen zoete slagroomtaarten, geen ‘small talk’ en alleen maar het goede van verjaardagen. Namelijk; een intiem gezelschap, Apérol Spritz, Italiaanse zonneschijn en heerlijk eten.

Ik word dit jaar niet alleen 32 jaar, maar mijn moeder blaast 60 kaarsjes uit dit jaar. Voor haar de beste reden om met het hele gezin af te reizen naar Puglia, Zuid-Italië. Wat een rijkdom! We vergapen ons aan de Trulli-huisjes in ‘Alberobello’, we genieten van het witte ‘Ostuni’ en we laten ons onderdompelen in de geneugten van ‘Polignano a mare’. Rustig kabbelt onze Italiaanse week voorbij en ik weet dat dit, misschien wel voor het eerst, een èchte fijne verjaardag gaat worden.

De avond voor mijn 32e verjaardag debatteren we over de bestemming voor de volgende dag. Mijn verjaardag is onze laatste volledige dag in Puglia en die willen we goed benutten. Uiteindelijk stem ik in met het plan van Esmée om ‘Lecce’ te bezoeken. ‘Lecce’ is één van de weinig grotere steden in de provincie die de moeite waard blijkt te zijn te bezichtigen. Diezelfde avond duiken mama en Esmée de badkamer in, zonder er de twee uur daarna uit te komen. Ik hoor scharen knippen, papier scheuren en veel gelach. Ik ga er maar vanuit dat ze een hele grote verjaardagsslinger maken, maar ik kan dat niet precies opmaken uit de beelden die ik zie als ik mijn oog tegen het sleutelgat druk. Vlak voor Middernacht komen ze voldaan naar buiten en zonder te blikken of te blozen, schenken ze een Apérol voor zichzelf in. Vreemd…..

‘Lecce’ voldoet aan alle verwachtingen; wauw! De warme klinkers, het Italiaanse dagritme, de pleinen, de kerken; het is mooier dan mooi. Zo vlak voor lunchtijd drinken we koffie op een prachtig plein dat uitkijkt over een ruïne. Kijk, dit is nog eens een verjaardag. Wanneer ik terugkom van het toilet, zie ik Esmée en mama op en neer schuifelen. Vijf gezichten kijken mij verwachtingsvol aan en dan zie ik het: Er staat een kleine, witte, Italiaanse Vespa op tafel voor mijn stoel. Daarachter staat een vrolijk kaartje, tegen de scooter aan, in de zon. Cadeautjestijd dus!

Ik open de envelop en een rol van zestien foto’s van Puglia vallen naar beneden. Op ieder kaartje staat een boodschap voor mij, van Esmée. We wisselen een blik en ik krijg door dat dit geen gewoon verjaardagscadeautje is. Ik schiet meteen vol wanneer Esmée begint met voorlezen. Mijn kleine zusje is sinds een paar weken verloofd en nu vraagt ze mij haar getuige te zijn op haar droombruiloft. Mijn gevoel van dankbaarheid en trots, wisselen elkaar in een rap tempo af. Ik kijk in het mooie gezichtje van deze bride-to-be en ik kan mijn geluk niet op. Knuffelen, knuffelen en nog meer knuffelen. Wie had dat ooit gedacht? Dat ik één van de mooiste momenten van mijn leven, zou beleven op 10 september…..

Op zoek naar tips voor reizen met kinderen naar Milaan? Klik dan hier!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.